Czego to człowiek nie wymyśli – absurdalne teorie spiskowe

Dzięki jego rozwojowi mogą one do nas docierać szybciej i czasem częściej niż byśmy sobie tego życzyli. Przy okazji Prima Aprilis chcielibyśmy przedstawić kilka szalonych, zabawnych a przede wszystkim absurdalnych teorii spiskowych, o których prawdziwości – wierzcie lub nie – ludzie bywają przekonani.

Birds aren’t real (ptaki nie są prawdziwe)

W 2017 niejaki Peter McIndoe powołał do życia ruch Birds Aren’t Real, którego głównym założeniem było głoszenie „prawdy” o tym, że ptaki to w rzeczywistości rządowe drony. Inicjatywa ta z założenia miała być prześmiewcza wobec wszelkich idei spiskowych, jednakże z czasem hasło „ptaki nie są prawdziwe” zaczęło żyć własnym życiem i obecnie funkcjonuje jako jedna z teorii spiskowych. Co to za koncepcja? W latach 50. i 60. XX  wieku amerykańskie władze i służby miały uśmiercić miliony ptaków i podmienić je na drony śledzące ludzi. Sprzeciwiać się temu miał John F. Kennedy, przez co – zdaniem głosicieli – został zamordowany.

Zastanawialiście się kiedyś, czemu ptaki siadają na liniach wysokiego napięcia? To oczywiste – robią to, aby naładować baterie. A skoro o bateriach mowa, to warto wspomnieć o obostrzeniach pandemicznych związanych z COVID-19. Według tej teorii zostały one wprowadzone tylko po to, żeby móc wymienić „zużyte” ptaki. Zamknięci w domach ludzie mieli się nie zorientować, że ptactwo na pewien okres zniknęło.

Skoro ptaki to drony, to dlaczego widujemy (najczęściej na samochodach) ich odchody? Odpowiedź jest prosta! To nie odchody, tylko nadajniki, dzięki którym służby mogą jeszcze dokładniej śledzić obywateli.

Finlandia nie istnieje

Odwiedziliście kiedyś Helsinki? I pewnie byliście przekonani, że to stolica Finlandii? Otóż wcale nie! Tak naprawdę byliście w Szwecji, gdyż taki kraj jak Finlandia nie istnieje. Czemu miałby służyć tak szeroko zakrojony spisek? Jak nie wiadomo, o co chodzi, to chodzi o… sushi. Teren, który większość ludzi określa mianem Finlandii jest po prostu częścią wód Morza Bałtyckiego. Japończycy przy współpracy z Rosją, Szwecją i ONZ mają zachowywać to w tajemnicy, aby mieć dostęp do rozległego obszaru połowu ryb. Obszar ten nie jest objęty żadnymi restrykcjami, ponieważ oficjalnie nie istnieje. Złowione ryby trafiają do Kraju Kwitnącej Wiśni w kontenerach firmy Nokia, której technologiczne oblicze jest jedynie przykrywką dla faktycznej działalności (przecież kiedy zerknie się na pierwsze logo tej marki, sprawa staje się jasna). Dodatkowo sama nazwa „Finlandia” jest ukrytym prztyczkiem w nos dla świata, ponieważ „fin” to po angielsku płetwa.

Drugie życie aktorki Maryl Streep

Teorie spiskowe odnoszą się nie tylko do działań państw czy służb, wielkich bogactw i tego, kto rządzi światem. Dotyczą one także spraw bardziej przyziemnych, jak chociażby show-biznes. Chyba najbardziej znanym przykładem jest twierdzenie, że Elvis Presley żyje. A przynajmniej przez lata żył i miał się dobrze, nawet po tym jak oficjalnie ogłoszono jego śmierć.

Innym, mniej znanym, ale zdecydowanie bardziej absurdalnym przykładem teorii spiskowych dotyczących sław jest to, że Meryl Streep i raper Future to ta sama osoba. Czemu znana aktorka miałaby ukrywać swoją muzyczną karierę? Pozostaje nam się jedynie domyślać. Niemniej wierzący w tę teorie mają swoje argumenty. Wśród nich wymieniane jest podobieństwo w wyglądzie oraz spadek aktywności w mediach w wybranych okresach. Często pojawia się też twierdzenie, że ich głosy mają “podobne cechy”. Zwolennicy tej teorii twierdzą, że Meryl Streep tak naprawdę ukrywa swoją karierę rapera, a Future to jej muzyczne alter ego. Rzekome podobieństwa pozostawiamy wam do oceny.

Prima Aprilis to doskonała okazja, by prześledzić najbardziej absurdalne, dziwaczne, zabawne teorie spiskowe, które – mimo swojej niedorzeczności – potrafią zdobyć rzeszę zwolenników. Ptaki, które w rzeczywistości są rządowymi dronami, nieistniejąca Finlandia i sekretne życie Meryl Streep pokazują, że w każdym temacie można dopatrzeć się spisku. Choć takie teorie mogą być źródłem świetnej zabawy, nie zapominajmy, że mogą one również prowadzić do dezinformacji, wprowadzania chaosu, a w skrajnych przypadkach – podważać zaufanie do instytucji i zdrowego rozsądku. Dlatego warto traktować je z przymrużeniem oka, ale i nie zapominać, że nie każda zabawa w teorię spiskową kończy się śmiechem.